آیا معامله‌گری روزانه ارزشش را دارد؟

برای اکثریت قاطع افراد، نه. در همهٔ مجموعه‌دادهٔ بزرگی که بررسی شده — برزیل، تایوان، آمریکا و اتحادیهٔ اروپا — پس از کسر اسپرد، کارمزد، لغزش قیمت و مالیات، حدود ۹۷ تا ۹۹ درصد معامله‌گران روزانهٔ خرد ضرر می‌کنند. این زیان ساختاری است و با ساعت‌های بیشتر پای نمودار جبران نمی‌شود.

پاسخ کوتاه

معامله‌گری روزانه تنها زمانی می‌ارزد که بتوانید به‌طور پیوسته از طرف‌های حرفه‌ای جلو بزنید و همزمان هزینه‌ای را بپوشانید که هیچ‌گاه متوقف نمی‌شود. اندازه‌گیری‌ها می‌گویند تقریباً هیچ‌کس از پس آن برنمی‌آید. در بازار آتی برزیل، ۹۷ درصد کسانی که بیش از ۳۰۰ روز ادامه دادند ضرر کردند و تنها ۱٫۱ درصد بیش از حداقل دستمزد به دست آوردند (شاگه و جیوواننتی، ۲۰۲۰). در تایوان نیز کمتر از یک درصد توانستند در بازه‌ای چندساله به‌طور پیوسته کارمزدها را پوشش دهند (باربر، لی، لیو و اودین).

نهادهای ناظر از مسیری دیگر به همین نتیجه می‌رسند: کارگزاران اروپا و بریتانیا موظف‌اند نرخ زیان مشتریان خرد را منتشر کنند و این ارقام تقریباً همیشه بین ۷۰ تا ۸۵ درصد حساب‌های زیان‌ده است؛ آن هم در بازه‌ای به کوتاهی یک فصل.

چرا این نابرابری ساختاری است

  1. هزینه در هر رفت‌وبرگشت. اسپرد، کارمزد، لغزش قیمت و بهرهٔ اهرم، چه سود کنید چه ضرر، کسر می‌شود.
  2. گزینش نامساعد. طرف معاملهٔ شما معمولاً بازارگردان یا شرکت معاملات پربسامد است با داده‌های بهتر و تأخیر کمتر.
  3. اهرم نویز را بزرگ می‌کند، نه برتری را. وقتی امید ریاضی منفی است، اهرم فقط پایان کار را جلو می‌اندازد.
  4. مالیات. سود کوتاه‌مدت در بیشتر کشورها با بالاترین نرخ نهایی مشمول مالیات می‌شود.
  5. سوگیری‌های رفتاری. زیان‌گریزی، اثر تمایل و اعتمادبه‌نفس بیش از حد باعث می‌شود دقیقاً وقتی باید کمتر معامله کرد، بیشتر معامله شود.

چه زمانی شاید بیرزد

اقلیتی واقعاً سود می‌کنند: بیشتر نهادهایی با مزیت زیرساختی، و گروهی بسیار کوچک از افراد که نتایجشان بیش از آنکه به مهارتی آموختنی شبیه باشد، به توزیع «برنده بیشترین را می‌برد» می‌ماند. اگر می‌خواهید صادقانه خود را بیازمایید: فقط پولی را به خطر بیندازید که از دست رفتن کاملش را تاب می‌آورید، هر هزینه را ثبت کنید، دست‌کم دو سال خود را با یک صندوق شاخصی ساده بسنجید و اگر عقب بودید کنار بکشید. بیشتر کسانی که این آزمون را درست اجرا می‌کنند، پاسخ را در کمتر از یک سال می‌گیرند.

آنچه شواهد پیشنهاد می‌کنند

نگهداری بلندمدت یک شاخص سهام جهانی متنوع، تاریخاً بازدهی واقعی سالانه‌ای در حدود ۷ تا ۱۰ درصد داشته است؛ بدون نشستن روزانه پای نمودار، بدون پرداخت اسپرد در هر معامله و با فشار مالیاتی کمتر. این همان معیار کسل‌کننده‌ای است که هر تصمیم به معامله‌گری روزانه باید از آن جلو بزند — و داده‌ها می‌گویند معمولاً معیار برنده می‌شود.

پرسش‌های پرتکرار

چند درصد معامله‌گران روزانه ضرر می‌کنند؟

در پژوهش‌های مبتنی بر داده‌های واقعی کارگزاری، حدود ۹۷ تا ۹۹ درصد در بازه‌های چندساله؛ و بر پایهٔ افشای اجباری کارگزاران اروپا و بریتانیا، ۷۰ تا ۸۵ درصد حساب‌ها در هر فصل.

می‌شود از معامله‌گری روزانه زندگی کرد؟

اقلیتی بسیار کوچک موفق می‌شوند. در پژوهش برزیل تنها ۱٫۱ درصد از کسانی که ادامه دادند بیش از حداقل دستمزد درآمد داشتند؛ آماری نادرتر از حرفه‌ای‌شدن در ورزش.

برای تازه‌کارها ارزشش را دارد؟

شواهد می‌گویند نه. تازه‌کار همان هزینه‌ها را می‌پردازد و با همان طرف‌های حرفه‌ای روبه‌روست، اما سرمایه‌ای برای دوام آوردن در دورهٔ یادگیری ندارد.

در رمزارز یا فارکس فرقی می‌کند؟

نه. دلایل ساختاری — هزینه، اهرم، گزینش نامساعد، مالیات و سوگیری‌ها — در رمزارز، فارکس، اختیار معامله، آتی و سهام یکسان است. تنها نوسان و میزان اهرم فرق می‌کند.

استدلال کامل را بخوانید

کتاب Day Trading Kills کل شواهد را در ۲۸ فصل گرد آورده، انگیزه‌های صنعتی پنهان‌کنندهٔ آن را نام می‌برد و جایگزین را با جزئیات شرح می‌دهد.

تهیهٔ کتاب